Ktokolwiek widział............

Praw­dzi­wi przy­jaciele to ci, którzy są przy to­bie, gdy dob­rze ci się wie­dzie. Do­pin­gujący cię, cieszący się z twoich zwy­cięstw. To ci którzy zauważają maleńki smutek na twojej twarzy, którzy nie pytają co się stało oni to wiedzą, że coś jest nie tak. Czytają w twoim sercu jak w otwartej księdze. Miałam szczęście na swojej drodze spotkać takich ludzi, ludzi aniołów czy ktoś jeszcze  ich widział ? I nie chodzi tu o anioły ze skrzydłami, chodzi o człowieka, czy ktoś spotkał człowieka?
Mamy różne wyobrażenia o przyjaźni, miłości, cierpieniu o życiu i śmierci. Gonimy za złudnym szczęściem, a tu przychodzi "Piękna Pani" podaje mam rękę i już nie ma odwrotu......znów Ją widziałam.

To taka moja osobista wycieczka w głąb duszy ....życie nie składa się z samych radości, czasem szala goryczy i złości musi się wylać aby nas oczyścić.

Mam nadzieje, że was nie odstraszyłam tymi moimi wywodami, jak to jestem nawiedzona i w ogóle no cóż przepraszam za ten nieco posępny post, ale takie jest życie składa się z radości i smutku i małych trosk o bliskich.

Od ostatniego posta przybyło mi obserwatorów witam Was pięknie, dziękuję za to, że jesteście  i za pozostawiony po sobie ślad w postaci komentarza, dziękuje :))  

" Los cza­sem roz­dziela blis­kich so­bie ludzi, żeby uświado­mić im, ile dla siebie znaczą." 

Paulo Coelho

Pamiętajmy o tym i miejmy to na uwadze z ta myślą was zostawiam.

Miłego weekendu życzę i pozdrawiam serdecznie Monika :)   

Retrospekcja ...........

Ponieważ na razie nie mogę nigdzie wyjechać" jestem tak jakby" uziemiona, jak to pięknie mówiła pani Ewa Kasprzyk w starym filmie  "Kogel-mogel" pamiętacie?
No cóż czasem tak się zdarza, ale za to pokarzę wam zdjęcia z innych wypadów.

 W tym pięknym ośrodku mieszkałyśmy, tu moje dwie koleżanki Helenka z Janeczką.
Wyprawa była w październiku 2012 i wtedy w górach już leżał śnieg, dlatego dziewczyny są ubrane w zimowe ubrania. Na szczytach gór było go dokładnie widać, i to właśnie mnie urzeka w górach gdzieś wysoko jest temperatura minusowa a na dole pięknie świeci słoneczko. 

Na tarasie scenka jak z "Janosika"

Hanka

 A tu  Janosik

 Z drugiej części tarasu piękna szopka, figurki są jak żywe.

A teraz widok na piękne góry trasa na morskie oko.

W drodze powrotne zajrzałyśmy do Ludźmierza do Ogrodu Różańcowego w który jest pomnik naszego papieża klęczącego naturalnej wielkości. Zdjęcie pochodzi z wikipedia.org w ogrodzie różańcowym nie robiłam zdjęć.

Zamiast zdjęć na pamiątkę przywiozłam sobie Gaździnę Podhala  Matkę Bożą Ludźmierską.

 Piękny jest nasz kraj i piękne mamy miejsca do zwiedzania nie koniecznie trzeba się zachwycać dalekimi krajami. Ludźmierz jest jakieś 180 kilometrów od mojej miejscowości, a trzeba było przypadku żebym tam trafiła pierwszy raz w 2006 roku.Takich miejsc jest w naszym kraju bardzo dużo, można tygodniami wymieniać.
Ciekawa jestem waszych okolic, czy je znacie i co ciekawego jest jak to mówią nieopodal.
Zostawiam was na razie z tą myślą:)

 Dziękuje za przemiłe komentarze wydaje mi się, że wtedy ma sens nasze blogowanie, gdy ktoś po drugiej stronie jest i przeczyta to co nam na sercu leży, lub co nas cieszy.

Przy­jaźń tkwi tam, gdzie ludzie są wrażli­wi, łagod­ni i de­likat­ni w słowach, i we wza­jem­nych kon­taktach.

Pozdrawiam serdecznie Monika:))