Powrót do............

 Powoli wracam do normalności, trzeba jakoś poukładać to życie i cały mój świat. 
Zawsze pamiętam o jednej maksymie: Nig­dy nie za­pomi­naj naj­piękniej­szych dni twojego życia! Wra­caj do nich, ilek­roć w twoim życiu wszys­tko zaczy­na się walić. 

Więc do dzieła powspominam sobie i pokarzę wam co zrobiłam kiedyś tam: 

  

Z serii podkładki :)

Moje ulubione przecierane z dziką różą i napisami 

Podkładka filmowa dla miłośników  Audrey Hepburn

Podkładki  ze spękaniami takie trochę postarzane.

 

 
Dziękuję  Wam bardzo za to, że czytacie moje posty i  komentujecie te moje wywody w których zastawiam cząstkę mojej duszy . Bardzo mnie  cieszy, że  jesteście :))
Życie w dzisiejszych czasach jest trochę zagonione i zwariowane, wszyscy za czymś gonią, gdzieś się spieszą. Tu na blogu czas ma trochę inne znaczenie, żeby skomentować post koleżanki z bloga trzeba go uważnie przeczytać i wy to potraficie mimo swoich zajęć i chwała wam za to :))
Kurcze znowu się strasznie rozpisałam, ale jak już może zauważyłyście ja nie umiem krótko.

 Zostawiam was z tą myślą, którą znalazłam w internecie i strasznie mi się spodobała pa :)

Życie jest jak bu­tel­ki, które roz­wa­laliśmy o ściany. Nie można ich skleić z pow­ro­tem, ale jest jeszcze szan­sa dla każde­go z nas, że przyj­dzie ktoś, kto ułoży z nich witraże.

Pozdrawiam serdecznie i deszczowo Monika :)  

Taca...........

  Rok minął, a ja znów mam dylemat co podarować teściowej córki. W prawdzie nie robimy sobie prezentów, ale jak to mówią z pustymi rekami nie pójdę. Padło na coś praktycznego, to już dużo tylko co? Co zawsze przydaje się w domu? Po namyśle padło na tacę, wiadomo musi być inna.

 Były dwie propozycje ze słonecznikami i spękaczem jednoskładnikowym i wersja przecierana z różą z  wazonu teściowej

 Wersja numer 1

 Dół tacy pomalowany zieloną farbą i lakierem do spękań dość dobrze wyszło, ale do końca nie jestem zadowolona, zdjęcie trochę zakłamuje rzeczywistość:) 

 

Wersja numer 2 bliższa mojemu sercu

I przetarcia w zbliżeniu

 

No i mały detal który wieńczy dzieło zaczerpnięty stąd

  Ciekawa jestem waszych opinii, którą tacę wybrały byście dla siebie, a którą dla teściowej?

Bardzo serdecznie dziękuję za wszystkie miłe komentarze, witam serdecznie nowych obserwatorów mam nadzieję, że wam się u mnie spodoba i będziecie często wpadać:)  

Mam tym razem dla was cytat zupełnie inny niż dotychczas, ale moim skromnym zdaniem bardzo mądry:)

   "Ludzie mają zbyt mało czasu, aby cokolwiek poznać. Kupują w sklepach rzeczy gotowe. A ponieważ nie ma magazynów z przyjaciółmi, więc ludzie nie mają przyjaciół.”
Antoine de Saint-Exupery  "Mały Książę"

Pozdrawiam serdecznie i miłego weekendu życzę pa:))

Rozterki............

Nie było mnie na blogu jakiś tydzień, wpadałam tylko do was, żeby pozostawić po sobie ślad, sama jakoś nic nie pisałam wszystko wydawało mi się błahe i puste.  Czasem trudno jest w to uwierzyć, wydaje mam się, że wszystkie przeciwności losu są przeciwko. Cały wszechświat sprzysiągł się przeciwko mam a my nie widzimy światełka w tunelu, jest tylko bezsilność, złość i żal i ta wszechogarniająca niemoc.
Przez miniony tydzień taki nastrój mnie nie opuszczał.
Jednak nie ma tego złego coby na dobre nie wyszło.
W zeszłym roku chciałam wykonać ikonę dekupaż, ale tak jakoś się nie składało, ciągle czegoś mi brakowało coś było nie tak i tak praca była odkładana na bok.
Teraz się nią zajęłam i oto efekt.
Chciałam żeby ikona wyglądała na starą, dlatego troszkę ją sfatygowałam, potraktowałam ją spękaczem jednoskładnikowym, ale tylko tło.

tu efekt pęknięć wykończony porporiną

A tak wyglądał oryginał

 Ciekawa jestem waszych opinii jak wam się podoba.

Dziękuje za odwiedziny, będę wdzięczna za ślad po waszej wizycie w postaci komentarza.

Pozdrawiam serdecznie Monika:))

 Zostawiam cytat na dziś,wart jest przemyślenia.

"Żad­na noc nie może być aż tak czar­na, żeby nig­dzie nie można było od­szu­kać choć jed­nej gwiaz­dy.
Pus­ty­nia też nie może być aż tak bez­nadziej­na, żeby nie można było od­kryć oazy.
Pogódź się z życiem, ta­kim ja­kie ono jest.
Zaw­sze gdzieś cze­ka ja­kaś mała ra­dość.
Is­tnieją kwiaty, które kwitną na­wet w zimie." Phil Bosmans